24 Ekim 2011tarihinde bir telefon aldım. Karşıdaki ses Bilgi Üniversitesi Mimarlık Bölümü’nü tam burslu kazandığını, okulun Hazırlık atlama sınavını geçtikten sonra kaydını dondurduğunu, en büyük hayalinin İtalya’da Politecnico di Milano’da Mimarlık okumak olduğunu ve bu yüzden hemen İtalyanca’ya başlamak istediğini anlatıyordu heyecanla. Hemen ertesi gün için randevulaştık Aslı ile. Kahvemi yudumlarken bir yandan Aslı’nın heyecanını paylaşıyor, bir yandan da bir sene sonrasında Aslı’nın geleceği noktanın hayalini kuruyordum gülümseyerek. O gün o heyecanla birkaç aylık temel bir çalışma programı çıkarıp ertesi gün ilk derse başlama kararı verdik Aslı’yla.
26 Ekim 2011’de ilk dersimizi yaptık. Bu tarihten 2012 Nisan ayı sonlarında gerçekleştirdiğimiz son derse kadar Aslı hedeflediği noktadan bir adım bile şaşmadı. Her gün yeni bir gelişme, her gün güzel bir haberle geliyordu derse. O heyecanı paylaşmamak mümkün değildi. Bir gün Aslı’ya ‘Hadi Milano’ya gidip okulu ziyaret edelim.’ dedim. İkimizin de vizesi vardı sonuçta. Ertesi hafta uçak biletimizi almış, bir ay sonra kendimizi okulun kampüsünde gezerken bulmuştuk. Bu onu daha da motive etti aslında. ‘Benim burda olmam lazım.’ diyerek dolaşmaya başladı kampüste neşeyle. 
Politecnico di Milano Hatırası
Continue reading →
