Il capitale umano (Human Capital)

Karanlık bir gecede bir cip yoldan geçmekte olan bisikletliye çarpar, ardından ona yardım etmek şöyle dursun tam gaz yoluna devam eder. Her gün ben ve benim gibi bisiklete binen insanların trafikte ilginç ilginç olaylar yaşadığı ‘Pardon görmedim.’ gibi bahaneler dinlemeye alıştığı, hatta hayatlarını kaybettiği Türkiye’de geçen bir hikaye değil bu sefer bahsettiğim. Paolo Virzì’nin son filmi ‘Il capitale umano’dan bir sahne. Film İtalya’nın Oscarları adıyla anılan David di Donatello heykelciklerinin yedisini aldı bu sene: En iyi film, en iyi kurgu, en iyi ses, en iyi senaryo, en iyi kadın oyuncu, en iyi yardımcı kadın oyuncu, en iyi yardımcı erkek oyuncu.

Filmi enteresan kılan en önemli nokta kurgusu sanıyorum. Bisikletlinin ölümünü üç farklı bakış açısından izliyoruz. İlk olarak filmin rahatsız edici karakterlerinden Dino Ossola’nın gözünden takip ediyoruz olanları. Dino emlakçıdır ve Bernaschi Ailesi’nin gözüne girmek için elinden geleni yapar. Tek derdi Giovanni Bernaschi tarafından takdir edilmek ve neticede parasına para katmaktır. Kendini ve ailesini riske atacağını bilse de sahip olduğu tüm mal varlığını bu uğurda harcar.

İkinci bölümde ise Carla Bernaschi’nin gözünden takip ederiz olayları. Dino karakterinin rahatsız edici tavırlarından sonra zengin ve ihtişamlı bir hayat süren Bernaschi Ailesi’nin hanımını nedense güçlü ve donanımlı bir kadın olarak görmeyi arzu etmiştim ama bölüm boyunca eşi Giovanni’nin ağzından pek çok kez duyduğumuz ‘Adesso risolvo  tutto.’ (Tamam, her şeyi hallediyorum ben.) cümlesi karşısında Carla’nın durumu çaresizce kabullenişi, eşine olan birikmiş öfkeyi başka bir adamla yatağa girerek çıkarmaya çalışması bu karakterle ilgili ciddi ipuçları veriyor. Fakat bir yandan da Carla’nın edebiyat ve sanata ilgili olduğunu biliyoruz. Kapatılmakta olan bir tiyatroyu ayakta tutmak için bir mücadele içinde görüyoruz onu.

Son kısımda ise filmin önemli karakterlerinden Serena’nın gözünden izliyoruz yaşananları. Serana’nın Bernaschi Ailesi’nin oğulları Massimiliano ile olan geçmişi, bisikletçinin ölümünün arkasında bu iki gençten birinin olduğunu düşündürse de izleyiciyi sürpriz bir isim bekliyor.

Virzì nefis bir sınıf eleştirisi yapıyor aslında bu filmde. İzleyici kapitalizmin ne denli açgözlü olduğunu tekrar tekrar görüyor. Para hırsı mide bulandırıcı bir noktaya ulaşıyor adeta. Filmin sonunda bisikletçinin hayatına biçilen miktara isyan ediyor! Clara’nın eşi Giovanni’ye söylediği son cümle nefis özetliyor filmi: ‘Avete scommesso sulla rovina di questo paese. E avete vinto’(Bu ülkenin çöküşü üzerine oynadınız ve siz kazandınız.)

Son olarak sigorta şirketi bisikletçi Fabrizio Lupi’nin ailesine 218.976,00 euro’luk bir ödeme yapıyor. Bu rakam belirlenirken bazı noktalar dikkate alınıyor: Kişinin hayat beklentisi, kazancı, geride kalanların sayısı ve ekonomik durumları. Sigortacılar buna ‘il capitale umano’ (human capital) diyorlar.

İyi seyirler…


Yorum Ekleyin